Scribbles

I want to scribble again after a period of dryness for words. Now that my daughter is eight months old, I can hear the call of ideas shouting inside my head again. Although I have not put my way of expressing a thought into practice, I’m willing to give it another shot. With a bit of luck, I wish to be enthused once more.

Tuesday, July 20, 2004

ano bang gagawin ko?
 
tumawag nanaman siya. hindi ko alam kung paano ko siya iiwasan. hindi ako natutuwang kausap siya. saan ka ba naman nakakita ng lalaki na sobrang matanong. pati buhay ng may buhay pinapakielaman. ang daldal talaga. pati yung mga bagay na ayaw mong pag usapan tinatanong.
 
kaninang umaga nag iisip ako ng mga pwedeng rason para hindi ko siya makausap.  feeling niya close kme. hay naku!!! tinanong niya kung anong ginawa ko nung weekend. sabi ko, full time girlfriend. tapos ang dami pang tanong after.  puh-please naman... kung gusto mong kausapin kita tigilan mo na yung pag tatanong mo ng kung ano sa akin. pati ba naman kung sino ang kasabay ko kumain concern mo pa. kung wala ka magawa, wag ako ang kulitin mo.  sumasakit ulo ko sa iyo.
 
gusto mo pa ako maka-gimmik ahhh.... dream on!!!! hindi mangyayari yun... 

0 Comments:

Post a Comment

<< Home