nililibang ko lang sarili ko

ilang beses na ako nagbabalak mag blog pero wala ako maisulat. kung minsan meron na ako isusulat pero bigla ako na-ba-blanko.

naiinip na ako dito sa ginagawa ko. sana matapos ko na. sana ngayong linggo matapos ko na talaga.

ang sakit ng lalamunan ko. parang magkaka-sipon or ubo ata ako. wag naman sana. kse magastos magkasakit atsaka hindi ako makakalabas. kanina pa nga ako umiinom ng tubig. sabi kse mag water therapy daw ako. kulang pa ata yung ascorbic acid na dalawa. dapat ata every hour ako umiinom...nyek, ano yun paracetamol, duh???

ang tagal mag 4:30. i-meet ko yung mga kaibigan ko ngayon. walang tigil nanaman na tsismisan mamya.

parang gusto ko mag pagupit. nahihirapan na ako sa buhok ko. miss ko na yung buhok ko dati. kaya lang ang mahal e. ewan ko ba kung bakit ang mahal na magpagupit ngayon.

sa wakas wala ng stalker sa buhay ko. ang sarap pala talaga ng feeling na walang nangugulo sa iyo. walang nangungulit. walang pu-ma-pakielam ng gamit mo. kahit iwan mong bukas ang drawer mo walang titingin. at higit sa lahat walang pu-mi-peste ng araw mo. kahit pag tulog mo. kaya ikaw stalker kung binabasa mo pa rin itong blog ko hangang ngayon-- maraming salamat at nanahimik ka na sa buhay mo. mabuti rin at nanahimik na rin yung mga kamag anak mong walang "modo". ano ba yan kung anu-ano na ata sinasabi ko dito.

4:17 na. ako ay magliligpit na ng gamit ko.